U bent hier

Lichtpuntjes maken in de dag

Hartverwarmende inzet voor noodopvang asielzoekers.

 

Sinds november zijn er noodopvangvoorzieningen voor vluchtelingen in de voormalig XL-testlocatie aan de Driebondsweg en een slaapboot in het Oude Winschoterdiep. Ruim driehonderd mensen uit onder andere Syrië, Afghanistan en Jemen worden hier tijdelijk opgevangen. Bewoners, verenigingen en bedrijven uit de omliggende dorpen en wijken hebben hen met een warm hart ontvangen. Op allerhande manieren zetten zij zich in om voor de asielzoekers lichtpuntjes in hun dag te organiseren. 

Wietske van der Til, locatiemanager COA:

‘Als locatiemanager bij het COA (Centraal Orgaan opvang asielzoekers, red.) ben ik verantwoordelijk voor de noodopvanglocaties in Groningen. Door krapte in de bestaande opvang kreeg de gemeente Groningen vorig jaar vanuit het Rijk de vraag of ze extra vluchtelingen op konden vangen. De gemeente wilde hier graag over meedenken. De XL-testlocatie bij de Driebondsweg en de slaapboot waren beschikbaar. Normaal gesproken ben je ongeveer vijf tot zes maanden bezig met het inrichten van een nieuwe locatie. Nu hadden we hier slechts een paar weken voor. Dat was een heel hectische periode.’ 

Warm ontvangst

‘Van het begin af aan zijn we op deze plek warm ontvangen. Bewoners kwamen direct kleding en speelgoed brengen en hun hulp aanbieden. Omwonenden zien de noodopvang als een buurtlocatie en de vluchtelingen als buren, die ze welkom willen heten en waar ze iets voor willen doen. Met een heel open blik kijken ze wat ze binnen een minimale setting kunnen organiseren. Die compassie en toewijding, dat vind ik mooi om te zien.’

Marina Weel, Voorzitter belangenvereniging Meerdorpen:

‘Vorig jaar hebben we als belangenvereniging opnieuw naar onze Dorpsvisie gekeken. Noaberschap (zorgen voor je buren) is een gewoonte die sinds mensenheugenis geldt in de dorpen Middelbert en Engelbert. Vandaar dat we dit ook hierin hebben opgenomen. Toen bij de Driebondsweg de noodopvang kwam, wilden iets voor hen doen. Ook dat zijn immers buren. Daarom heb ik contact opgenomen met het COA. Die waren op dat moment druk bezig met het regelen van scholen voor de kinderen. Na een paar weken belden ze terug. Sinterklaas stond voor de deur: konden we die niet langs laten komen? Wij waren meteen enthousiast over dit idee.’ 

Vierhonderd pakketjes 

‘Omdat Sinterklaas nooit helemaal gratis komt, hebben we de penningmeester van de belangenvereniging om een bijdrage gevraagd. Daarvan hebben we een Sint gehuurd en snoepgoed gekocht. De kinderen zaten ondertussen al op school en waren razend enthousiast dat de Sint nu ook in de tent langskwam. Ook de ouders waren zichtbaar ontroerd.’

‘Hierna zijn we verder gaan denken. Na Sint komt Kerst. Het leek ons mooi dat er voor de tent een kerstboom zou komen te staan. Ook wilden we kerstpakketjes uitdelen. Daarom hebben we samen met Peter Veenstra, lid van het hulpverleningscomité van de Gereformeerde Kerk, een inzamelingsactie gehouden waarmee we meer dan negenduizend euro hebben opgehaald. Daarvan hebben we bijna vierhonderd pakketjes gemaakt. De woensdag voor Kerst hebben we dit uitgereikt aan het COA en Stichting Inlia, die de bed-bad-brood-opvang voor uitgeprocedeerde asielzoekers in de stad organiseert.’

Lichtpuntjes 

‘Omdat er geld over was, hebben we met Oud & Nieuw nog een oliebollenactie georganiseerd. Hiervoor hebben we driehonderd krenten- en oliebollen besteld bij wat volgens kenners de beste kraam is: die bij het UMCG. En ik kan zeggen, die bollen zijn ook erg lekker. Dat vonden de mensen van de noodopvang ook. Het was wederom een prachtige dag.’

‘We zijn erg blij dat we de bewoners op deze manier kunnen helpen. Het zijn kleine gebaren, waarmee we toch voor een lichtpuntje zorgen. Dat merken we ook aan de reacties. Het geld dat we met de inzamelingsactie hebben opgehaald is nog steeds niet op. We kijken of we nog iets kunnen organiseren. Mocht dat niet mogelijk zijn, dan doneren we het geld aan een goed doel voor vluchtelingen.’ 

Simon Cageling, Manager FC Groningen in de Maatschappij:

‘Als voetbalclub willen we graag een bijdrage leveren aan de maatschappij, door mensen te motiveren om te bewegen en hen sociaal te activeren. Door onze activiteiten staan we in nauw contact met de gemeente. Die vroeg ons of we iets voor de noodopvang konden doen. Daar hadden wij gelijk oren naar.’

Jaren niet gesport

‘Omdat de kinderen al naar school gingen, besloten wij om iets voor volwassenen op te zetten. Vanaf november hebben we wekelijks voetbaltrainingen bij Coendersborg georganiseerd. Maar liefst 75 bewoners meldden zich hiervoor aan. Sommigen vertelden ons dat ze al twee, drie jaar niet gesport hadden, omdat ze al die tijd op de vlucht waren geweest. Voor alle deelnemers hebben we voetbalkleding geregeld. Daar waren ze heel blij mee. Sommigen zelfs zo erg, dat we hoorden dat ze er dag en nacht in lopen.’

Cultuur kennen door sport

‘Tot eind december hebben we de trainingen gegeven. Door de lockdown ligt alles nu stil. Ontzettend jammer. Als FC Groningen hadden we deze groep niet eerder in het vizier; we zijn blij dat we hier nu kennis mee hebben gemaakt. Want wat is er nu mooier dan mensen via sport kennis te laten maken met ons land en onze cultuur? We hopen dan ook dat we snel weer los kunnen gaan.’

Ook helpen?

Wietske van der Til: ‘Vanwege de lockdown liggen alle activiteiten nu stil. Onder bewoners van de noodopvang is vooral behoefte om de taal te leren. Zodra het weer kan, willen we dat als eerste organiseren. Ondertussen hebben we een hele kaartenbak met namen van Groningers die zich hebben aangemeld als vrijwilligers. Groningers die ook willen helpen, kunnen zich het beste via de vrijwilligersorganisaties in de stad aanmelden. Daar weten ze precies wat er kan en wat nodig is.’