U bent hier

Bezoek aan Martinitoren “net even anders” in coronatijd

Langzaam keren ook de toeristen weer terug in het straatbeeld van Groningen. En wat is nou een stedentripje aan het Pronkjewail zonder een bezoekje aan d’Olle Grieze? In de eerste maanden van de coronacrisis bleef de Martinitoren alleen logischerwijs dicht. Sinds 8 juni kunnen bezoekers er weer op. “Dat gaat net even anders”, legt gids Hans de Waard de deelnemers aan een rondleiding uit.

Dat ondervonden de mensen al die in een kring om hem heen staan. Ze moesten vooraf reserveren en kunnen de toren alleen bestijgen in een groep van maximaal 10 personen. Onder leiding van een gids dus. “Dat hadden we normaal gesproken niet gedaan”, zegt Angelique Voogd uit Spijkenisse. Zij maakt samen met haar dochter Quinty een driedaags stedentripje Groningen. “We hebben even afgewacht hoe het liep met corona en een paar weken geleden geboekt.” “Toen we wisten dat de terrassen weer opengingen”, valt Quinty haar bij.

Richtlijnen RIVM

“We gingen ervan uit dat de toren open zou zijn, daar hadden we niet over nagedacht”, aldus haar moeder. Maar ook d’Olle Grieze bleef bijna drie maanden op slot. “Een paar weken geleden vroeg exploitant Marketing Groningen of de toren weer open mocht voor publiek. Dat vonden wij prima als ze zich aan de richtlijnen van het RIVM houden”, vertelt torenbeheerder Jan Pestoor van Stadsbeheer.

Coronamaatregelen

Gids Hans de Waard begint zijn rondleiding dan ook met de coronamaatregelen en vraagt iedereen 1,5 meter afstand te houden tot mensen van andere huishoudens. Snel doet de dicht op elkaar staande groep bezoekers twee passen opzij. “Ik vraag jullie om zo min mogelijk aan te raken. Behalve als dat op de trappen noodzakelijk is. Dan graag zelfs”, verwijst hij naar ieders veiligheid. Even later ontsmetten alle bezoekers hun handen met desinfecterende gel bij de ingang.

Stickers

Aan het begin en eind van elke trap herinneren stickers de mensen aan de 1,5 meter. Op de luidzolder en andere tussenverdiepingen zijn stippen op de vloer aangebracht. “Anderhalve meter is net zo lang als jij bent”, onderwijst een moeder haar drie kinderen. “Dat zijn vijf traptreden”, weet torenbeheerder Jan Pestoor. “We hebben her en der stickers geplakt, maar niet overal op de trappen. Want het is een monumentale toren. We zorgen wél voor extra ontsmetting.”

Belangstelling

“Je kunt niet met 50 man tegelijk naar boven, dat is door de coronamaatregelen geen doen.” Vandaar de groepjes met gids. “Er komt nu wel meer bezoek, maar het loopt nog geen storm. We halen bij lange na niet het aantal bezoekers van andere jaren. Maar ik ben blij met deze mogelijkheid en dat er weer beweging is.” Gids Hans de Waard noemt de interesse redelijk. “Vooral van mensen uit de Randstad en het zuiden die in eigen land op vakantie gaan. Er komen nog weinig bezoekers uit de stad zelf.”

Geen boze schoolmeester

“Ik zat een paar maanden stil en ben blij weer onder de mensen te zijn. Voor corona konden mensen vrij de toren door.” Nu houdt hij een extra oog in het zeil. “Dat maakt het wel intensiever.” En die 1,5 meter? “Dat is lastig, ik wil ook niet de boze schoolmeester zijn. Mensen letten er redelijk op.”

Hijgen en puffen

De aanvankelijke kwieke tred naar boven verandert bij menigeen al snel in hijgen en puffen. Als een vrouw een touchscreen wil bekijken, vraagt Hans of ze het scherm niet wil aanraken. Ook op de uurwerkzolder vallen de rode stippen op. “Waar zie je het Groninger Museum”, vraagt Angelique aan haar dochter. Hun haren dansen in de zomerbries. De gids kondigt het slaan van de klok aan. Toch schrikken de meeste deelnemers zich een hoedje als het geluid van zo dichtbij komt en de vloer onder hun voeten doet trillen. Als een kind aanstalten maakt om achter de rest weer naar beneden af te dalen, krijgt hij van zijn moeder een vermaning: “Even wachten, anders ga je dichtbij staan.”

Veilig

Honderden treden lager constateren Angelique en Quinty even later dat het ze het “leuk en interessant” vonden. Zelfs mét gids dus. “Hij hield het lekker kort met een paar leuke feitjes. Niet van die eindeloze verhalen”, vindt moeder. Hoe ervaarden ze de beklimming in coronatijd? “Het voelt veilig en niet risicovol. Gelukkig is corona nu onder controle met weinig besmettingen. En de toren is een soort van buiten.” Quinty: “Het is één route.” “Je komt niks tegen, dat helpt wel”, besluit Angelique.

Foto van voor corona