U bent hier

Verkeersploeg druk met mooie evenementen

Het is hoogseizoen wat grote publieksevenementen betreft. De verkeersploeg van Stadsbeheer heeft het er druk mee. De acht mannen van deze ploeg hebben ook door het jaar heen hun handen vol aan het vervangen van verkeersborden, het afzetten van straten na bijvoorbeeld aanrijdingen en het plaatsen van verkeersborden na een herinrichting. Wij gingen een ochtend met hen mee en zagen hoe ze verkeersmaatregelen in praktijk brengen voor theaterfestival Noorderzon.

Op vrijdag 2 augustus loopt coördinator Armand Peletier met een boekwerk naar zijn medewerkers Albert Palstra-Olinga en Tekin Arslan. “Dit is het boek van de netwerkbeheerders zodat ze weten waar ze palen in de grond mogen slaan”, verduidelijkt Armand. Eerst halen ze nog even wat spullen uit het magazijn waar het oog valt op de opgeslagen felgekleurde verkeersborden in alle soorten en maten. Met een grote vrachtwagen vol borden, palen, beugels en gereedschappen zetten de heren koers naar het Noorderplantsoen. Voor Albert is dat zonder telefoon. “Die heeft gisteren de geest gegeven in mijn broekzak bij een stortbui. Nou ja, dan word je ook niet lastiggevallen”, grapt hij.

4Mijl
Groningen heeft veel grote, mooie evenementen. Vooral augustus en september is een drukke tijd. Zo staan de KEI-week, Noorderzon, Paradigm, de zomerkermis, Groningens Ontzet, Hullabaloo, de Bauke Mollema Tocht, Dance & Hardstyle In The Park en de Swim Challange op de kalender. Terwijl hij in de auto zijn hand opsteekt naar een verkeersregelaar op de Stationsweg vertelt Albert: “Al die evenementen verschillen natuurlijk van omvang en drukte. Bij de 4Mijl van Groningen moet je zelfs de hele route in een half uur afzetten. Dan moet je een goede planning maken. Noorderzon is, tussen aanhalingstekens, wat rustiger omdat het in fases gaat. Dat schept tijd en ruimte.” Over zijn zes jaar bij de verkeersploeg: “De vele facetten van het werk en diversiteit spreken mij aan. Alleen het weer wil wel ’s tegenzitten, je raakt soms doorweekt. Dat is dan een baalmoment. Maar het werk moet doorgaan. Punt.”

Beklad
Bij aankomst slaat Tekin een hand voor de mond. De dag daarvoor hebben hun collega’s al een aantal verkeersborden en hekken in het Noorderplantsoen neergezet. Ze blijken het doelwit van vandalen geworden, een aantal borden is besmeurd met graffititeksten die naar edele delen verwijzen. “Zo erg heb ik het nog nooit gezien”, zegt Tekin hoofdschuddend. Hij geeft de bekladdingen meteen door aan Armand die een schoonmaakploeg stuurt.

Detector
Na te zijn bekomen van deze schrik, rijden de heren de Oranjesingel en Leliesingel af. Ze hangen vooral borden op met de tekst ‘Parkeren organisatie’. Soms kan dat aan palen waar al verkeersborden hangen, vaak moet er een grondpen de aarde in. Dan struint Tekin met detector eerst de grond af, het apparaat slaat alarm als ergens oude elektriciteitskabels liggen. “Ik heb wel eens een elektrische schok gekregen. Dat moest ik wel even laten bezinken, ik was blij dat ik nog leefde.” Dankzij met rubber bekleed gereedschap kan dat gelukkig niet meer.

Zweetdruppels
Met een accuboormachine bevestigt Albert ondertussen de beugels aan de palen waar ze de borden mee vastmaken. “Ik heb op mijn 17e de eerste nog meegemaakt in de bouw. Superstukje gereedschap.” Zijn lippen zoenen de boormachine. De moeite die het kost om de grondpennen in de aarde te krijgen, stemt hem minder vrolijk. “Droog! Keihard, die grond!” Hij veegt de zweetdruppels met een arm van zijn gezicht. “Het was laatst niet leuk om in die hitte te werken. We pasten ons zoveel mogelijk aan en deden het werk vooral ’s morgens.”

Idylle
Niets van dat alles vandaag. Hun werkomgeving neemt deze ochtend de gedaante aan van een paradijsje door het zwoele zomerbriesje, het parfum van de ruisende lindebomen en de klaterende fontein. “Die nodigt uit om er even lekker onder te gaan staan”, vindt Tekin. Een bakfietsvader zoeft voorbij, zijn hond dribbelt er achteraan. Een bestelbusje verstoort de idylle, de chauffeur vraagt waar hij spullen kan afleveren voor de organisatoren van Noorderzon. Waarschijnlijk een misverstand. “Ze beginnen hier pas maandag”, weet Teklin. Dat is ook de reden waarom de verkeersploeg de neergezette borden afplakt met tape. Ze gelden vandaag nog niet, maar staan er alvast.

Bommelding
Terwijl de heren nog wat hekken aan palen vastzetten met kettingen, haalt Tekin herinneringen op. Zoals aan een uit de hand gelopen huldiging van FC Groningen op de Grote Markt waarbij raddraaiers stenen naar de auto van de verkeersploeg gooiden. En verkeersafzettingen bij bommeldingen zoals in 2015 bij de Jumbo. “Ik ben altijd rustig gebleven en was niet bang voor een bom.” Wel kreeg hij kippenvel bij het afzetten van een studentenpand aan de Oude Ebbingestraat toen hij vernam dat een meisje bij de brand was omgekomen. Een collega werd eens naar de keel gegrepen door een automobilist. “Maar vaak krijgen we ook leuke reacties na een feest. Mooi georganiseerd, hartstikke bedankt.

Burgers
Een nietsvermoedende wandelaar informeert wat er in het Noorderplantsoen gaat gebeuren. “Wij hebben veel contact met burgers die willen weten waarom we iets doen, dat is schering en inslag. We staan ze altijd te woord”, legt Albert uit. Na een koffiepauze gaat hij een paar uurtjes borden beplakken met de tijden waarop sommige straten zijn afgesloten. Tekin rijdt naar Vinkhuizen, er is een melding binnengekomen van een omvergereden verkeerspaal aan de Goudlaan. De paal slaat inderdaad behoorlijk uit het lood, die moet de gemeente vervangen. Een auto scheurt met piepende banden rakelings langs de vluchtheuvel waarop Tekin manoeuvreert. “Ze negeren gewoon mijn oranje waarschuwingshesje. Je moet in ons werk altijd je kop erbij houden voor je eigen veiligheid.”

Onderhoudsronde
Daarna hobbelt Tekin over de verkeersdrempels door de wijk voor een ‘onderhoudsronde’. “Ik zie het gelijk als een verkeersbord weg is, wij scannen met onze ogen.” Aan de Aquamarijnstraat fotografeert hij de plek van een verdwenen straatnaambord en appt Armand zodat die een nieuw exemplaar kan bestellen. Op de Diamantlaan keert hij plotseling om. Aan het eind van een zijstraat staat een bord omgedraaid dat duidt op voorrang verlenen. Tekin zet het bord goed en maakt de paal vast. “Zoiets doe ik gelijk, is maar drie minuten werk.” Kleine ingreep, veiliger stad.