"Het is een bekend dilemma: Veel mensen willen eigenlijk graag in de stad blijven maar moeten voor een betaalbar huis met een fatsoenlijke buitenruimte al gauw de stad uit. Het is keuze tussen pest en cholera: woon je in de stad ben je duurzaam bezig omdat je openbaar vervoer gebruikt en omdat gestapelde huizen meestal minder energie verbruiken. Maar jouw kinderen kunnen nooit buiten spelen om dat er nog privé nog collectief een tuin aanwezig is. Wil je in je tuin eens worden met de natuur moet je dagelijks ver naar een nieuwbouwwijk rijden en nemen jouw twee auto’s meestal meer ruimte in als je tuin groot is. En op weg naar je buitenwijk erger je vervolgens in de file aan de verrommeling van het landschap. Maar in feite veroorzaak je de file net zoals de verrommeling zelf.
Willen wij de duurzaamheid van onze steden verbeteren dan kan dat alleen op twee manieren: door “inbreiden” in plaats van uitbreiden en door het toepassen van een efficiënt verdichte bebouwing die voldoende buitenruimte creëert. Dat lijkt op het eerste gezicht misschien tegenstrijdig maar is naar mijn mening heel goed mogelijk. Gekke verkavelingen helpen hier niet, maar een goede overgang tussen openbar – collectief – privé wel. Dat kunnen woonblokken zijn met extra grote balkons en gemeenschappelijke binnentuinen. Of juist de intense laagbouw zoals in ons plan “relaxed intens” aan de Florakade, met gestapelde grondgebruik van parkeren en buitenruimte. Hierdoor zijn dichtheden van 100 woningen per hectare haalbar en blijft er zelf veel beschermde collectieve ruimte als uitbreiding van je woonkamer over.
Ik ben dan ook zeer positief gestemd over het initiatief van de Gemeente Groningen om het ruimtelijke beleid niet alleen maar aan de marktconformiteit van buitenwijken over te laten. De intense laagbouw manifestatie kan juist een marktvormende stimulans zijn en een nieuw perspectief voor een “groenere” stad bieden."
Loos Architects
Document acties
