Bij het archeologisch onderzoek op een bouwlocatie aan het Hoge der A 3 in Groningen zijn bijzondere vondsten gedaan. Er zijn onder andere twee gouden voorwerpen gevonden. Het betreft een gouden zegelring en een gouden hangkruisje, beide daterend uit ongeveer 1300. Het kruisje stak in de opening van de ring. Behalve goud bracht de opgraving de zijkant van een waarschijnlijk unieke, middeleeuwse stoel aan het licht.
Zegelring
De zegelring (ovaal, 2 cm hoog) is op basis van de ringopening een herenring. De voorzijde omvat een gesneden gem binnen een randschrift in gotische letters. De gesneden steen, waarschijnlijk git, heeft een afbeelding van de aartsengel Michael. Aan zijn voeten ligt de duivel als draakje, terwijl Michael hem met zijn speer doodt. Michael is de aanvoerder van het hemelse leger en verdreef de duivel. In de gehele middeleeuwen, en ook daarna is Michael een uiterst populaire heilige. Ook de Martinikerk kende als vele andere kerken een Michael-kapel. De afbeelding is een radgravure en blijkt bij nadere beschouwing niet heel verfijnd, maar wat primitief. Bovendien is de gravering met de drakenkop naar rechts aangebracht, hetgeen ongebruik is voor negatieven. In het randschrift komt het aantal letters ongeveer overeen met de latijnse afkorting ArchangelMichael, echter Michael is, met wat fantasie vermaakt tot Machael en van Archangel is een enkele A herkenbaar.
De herkomst is de ring is onduidelijk. De steen zou (op basis van de kleding) ouder dan de ring kunnen zijn en een herkomst uit Turkije of Syrie is niet onmogelijk. Aangenomen dat beide ongeveer even oud zijn, dan ligt het voor de hand dat de ring een (pelgrims) insigne uit Mont St. Michael zou kunnen zijn. Nu dan niet van lood-tin voor de ‘gewone’ bedevaartganger, maar van goud. De slordige tekst en gravering zouden kunnen duiden op een massaproduct op beperkte schaal voor de happy-few, met een interessant hoog blingbling-gehalte. De eigenaar zal zeker geen (geletterde) priester zijn geweest. Daarvoor zijn de fouten in het randschrift te opvallend. Het is waarschijnlijk een persoonlijk attribuut van een gelovige burger.
Hangkruisje
In tegenstelling tot de ring is het kruisje (2,5 cm hoog) veel verfijnder gemaakt. Het bestaat uit vier getordeerde, aan elkaar gesoldeerde goudstaafjes, Op de uiteinden en in de binnenhoeken zijn bolletjes goud gesoldeerd, deels op rondgebogen, getordeerde goudstaafjes. Het is een kunstig stukje goudsmeedkunst. Ook hiervan is de herkomst niet duidelijk. In Zweden zijn er drie goed gelijkende paralellen (twee gerelateerd aan een klooster), uit Denemarken één, gerelateerd aan een kerk. Ook in middeleeuws Constantinopel, nu Istanbul, zijn exacte parallellen gevonden, ook van getordeerd gouddraad, afgezet met druppels. Nadere analyse van de goudsamenstelling kan wellicht uitslag geven.
Ook deze topvondst is, vanwege de grootte waarschijnlijk niet met een priester in verband te brengen, maar eerder met een gelovig burger. Wat die twee, tezamengevonden objecten met elkaar te maken, daar valt slechts naar te gissen. Heeft iemand zijn geloof van zich afgelegd, in de mideleeuwen niet zo gebruikelijk; is het toch een priester die zijn parafernalia heeft verstopt, of is het de dief geweest, die zijn buit verstopte maar niet weer om kwam?
Stoel
Uit ongeveer 1100 of eerder dateert de zijkant van een stoel (of bank). Van bankjes uit deze tijd zijn voor zover bekend alleen in Zweden twee exemplaren bewaard. In Nederland is dit fragment volstrekt uniek. De stoel is gemaakt van essen- en eikenhout. Van de stoel worden in de conferentie alleen plaatjes getoond; het uiters kwetsbare origineel wordt op dit moment in Delft geconserveerd.
