Het college van B&W trekt 1,3 miljoen euro uit voor de begeleiding van mensen met een licht fysieke, verstandelijke of psychische beperking in de Stad. De gemeente Groningen wil met deze maatregel voorkomen dat volgend jaar kwetsbare groepen door bezuinigingen in 2010 in de problemen komen.

 Vanwege bezuinigingen op de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) is er vanaf 2010 landelijk minder geld beschikbaar voor onder meer dagopvang en begeleiding van ouderen en mensen met een lichte lichamelijke of verstandelijke beperking. Achtergrond van deze maatregel is dat de rijksoverheid mensen met een lichte beperking zo veel mogelijk zelf verantwoordelijk wil laten zijn voor maatschappelijke participatie met behulp van hun eigen sociale netwerk en collectieve gemeentelijke voorzieningen.

 Binnen het WMO-beleid (Wet Maatschappelijke Ondersteuning) in de wijken geeft de gemeente Groningen hieraan invulling door sociale netwerken op te zetten waarin bewoners elkaar kunnen ontmoeten en ondersteunen.

 Zorgen
Met het Wmo-beleid bereik je echter niet alle cliënten. De gemeente Groningen maakt zich dan ook zorgen over de gevolgen van de bezuinigingen voor burgers zonder eigen netwerk; inwoners met een lichte verstandelijke beperking en burgers waarbij voortzetting van dagopvang (voorlopig) noodzakelijk blijft. Om te voorkomen dat deze mensen buiten de boot vallen wil de gemeente in 2010 een aantal tijdelijke maatregelen treffen.

 Een voorbeeld hiervan is de dagopvang voor licht dementerende ouderen. Als gevolg van het landelijk beleid zouden hier volgend jaar een groot aantal plekken moeten verdwijnen. In 2010 trekt de gemeente Groningen extra geld uit om te zorgen dat deze plekken in de dagopvang behouden blijven.

 In de loop van 2010 worden de exacte gevolgen van de AWBZ-pakketmaatregel duidelijk. Naast het beperken van de gevolgen van deze maatregel voor de betrokkenen, buigt de gemeente Groningen zich in 2010 samen met het veld (welzijns- en zorginstellingen en andere betrokkenen) over de vraag welke alternatieve voorzieningen gerealiseerd kunnen worden om mensen met een beperking blijvend te laten deelnemen aan de samenleving.