Gemeente moet fors bezuinigen op re-integratie

De gemeente Groningen moet in 2011 ongeveer drie miljoen euro bezuinigen op de re-integratie. Dat is noodzakelijk omdat het kabinet alle gemeenten wil korten op de re-integratiebudgetten. Ook moet de Groningen 8,5 miljoen euro terugbetalen. Het stadsbestuur wil doorgaan met de reguliere activiteiten voor re-integratie, inburgering en educatie, plus ‘iets extra’s om de economische recessie te dempen’.

Het bedrag dat Groningen moet terugbetalen, is lager dan verwacht. Medio september leek het nog om veertien miljoen euro te gaan. Het gaat om geld dat de gemeente had opgespaard voor het project ‘Alle hens aan dek’: een pakket maatregelen om de verwachte toename van de werkloosheid tegen te gaan. Dat opsparen mocht. Gemeenten mochten 75 procent van hun budget meenemen naar het volgende jaar. Op Prinsjesdag maakte het kabinet echter bekend deze ‘meeneemregeling’ per 2009 te verlagen naar 25 procent.

Zangprotest
Daarop heeft het stadsbestuur gelobbyd bij het kabinet en de Tweede Kamer. “We wilden laten zien dat het overschot in Groningen geen ‘dood geld’ betrof, maar dat we er een zinvolle bestemming voor hadden en dat we ook al bezig waren het geld voor dat doel uit te geven. Ook wilden we duidelijk maken dat re-integratie- en participatieactiviteiten zin hebben en mensen verder helpen.” Er volgden brieven, een zangprotest en het boekje ‘Selwan is op weg naar een eigen stoffeerderij’ van wethouder Peter Verschuren. “Dat boekje hebben we aan de staatssecretaris en aan de vaste Kamercommissie aangeboden.”

Onderkant
Het stadsbestuur wil zoveel mogelijk de reguliere activiteiten voor re-integratie voortzetten. Daarnaast willen burgemeester en wethouders een deel van de geplande maatregelen door laten gaan: extra plekken voor werken en leren (BBL-plekken) en traineebanen om de jeugdwerkloosheid tegen te gaan, extra geld voor de ondersteuning van ondernemers, voor volwasseneneducatie en voor de begeleiding van mensen aan de onderkant van de arbeidsmarkt.

Stoom
“Wij zien het als onze taak om te werken aan een samenleving waarin iedereen meedoet. Daarvoor moeten we ook perspectief bieden aan de enkele duizenden mensen in Groningen die al heel lang buiten het arbeidsproces staan, niet meer jong zijn en weinig opleiding genoten hebben. Dat zijn mensen op wie geen enkele werkgever zit te wachten, en die zelf vaak ook afgehaakt zijn. We hebben de afgelopen jaren de instrumenten ontwikkeld om veel van hen te bereiken en te activeren. Het wrange is dat we door de bezuinigingen onze inzet fors zullen moeten terugschroeven, juist nu we op stoom komen.”